Informacje dla rodziców dzieci 6cio letnich

Jesteś tu: » Strona główna » Dla Rodziców » Informacje dla rodziców dzieci 6cio letnich

Informacje dla rodziców dzieci 6cio letnich

     Wiek przedszkolny jest okresem szczególnego kształtowania się osobowości dziecka i jednym z najpiękniejszych okresów życia. Dobrze, gdy dorośli zauważają, co jest ważne dla rozwoju dziecka. Jeśli dziecko będzie rozwijało się w sferze emocjonalnej i zdobywało doświadczenie w kontaktach społecznych to nie będzie miało większych problemów w adaptacji do warunków szkolnych.

     Jeśli dziecko ma mieć dobry start w szkole „przyjaźnie wymagającej”, podstawowym warunkiem jest wykształcenie u dziecka zdolności skupiania uwagi. Nie tylko na różnorodnych działaniach edukacyjnych, ale też na relacjach z dorosłym i dziećmi.

     Gotowość szkolna dziecka jest podstawowym czynnikiem warunkującym sukces szkolny. Warunkują ją m.in. osiągnięcie samodzielności, chęć zdobywania wiedzy, udział w życiu grupy rówieśniczej, umiejętności komunikacyjne.

     Dojrzałość szkolna to nie tylko biologicznie uwarunkowany etap rozwoju, lecz jest to zespół różnorodnych doświadczeń w sferze motorycznej, umysłowej, emocjonalnej i społecznej. Dzieci przychodzące do szkoły rzadko kiedy osiągają stopień dojrzałości szkolnej równomierny. Jedne wyrównają ten poziom same w toku rozwoju, inne jednak wymagają niezwykłej troski i uwagi ze strony nauczyciela i rodziców.

     W wieku przedszkolnym w dużej mierze czynnikiem wyznaczającym rozwój dziecka jest aktywność tych, którzy najwięcej z nim przebywają. To okres konstruowania się własnego "ja", otwierania się na otaczający świat i innych ludzi. Liczy się naśladowanie aktywności dorosłych.

     Dzieci potrzebują do rozwoju atmosfery aprobaty i akceptacji, uznania i szacunku. Inaczej czują się odizolowane, samotne, pełne lęków, stają się bierne lub agresywne. Powinny wiedzieć, że szkoła to miejsce, które ośmiela do bycia sobą. To bezpieczne miejsce, do którego zawsze można wracać myślami. Dlatego zaprowadzając dziecko do szkoły nie konfrontujemy z własnymi doświadczeniami szkolnymi, jeśli sami czuliśmy się źle. Każdy z nas szedł do szkoły i wspomnienia z tego okresu do dzisiaj mamy w swej pamięci. Dla jednych był to moment bardzo wyczekany, z nadzieją na poznanie nowych przyjaciół i na zdobycie ciekawej wiedzy i nowych umiejętności. Dla innych z kolei mógł to być moment trudny, stresujący, przed którym wielu dorosłych ostrzegało, że będzie to prawdziwa szkoła życia. Wprowadzenie dziecka w świat przedszkola i szkoły zależy od rodziców i nauczycieli, należy zrobić wszystko, aby dziecko rozpoczęło swoją edukację z radością i uśmiechem na twarzy.

 

Przygotowanie dziecka do szkoły to praca długofalowa. Fakt pójścia dziecka do szkoły jest ważnym elementem, ale i trudnym dla całej rodziny. Zmieniają się obowiązki, zmieniają się role w rodzinie, nigdy już nie będzie tak samo jak przedtem. Nasz 6-cio czy 7-latek nie jest już małym beztroskim dzidziusiem, tylko pełnoprawnym obywatelem rodziny, mającym swoje prawa i obowiązki, z którym teraz trzeba się niezwykle liczyć i świat rodziców dostosować do świata ucznia. Dziecko musi mieć swoje miejsce, swój pokój, komputer, książki.

 

     Niezwykle ważna jest wtedy współpraca rodziny ze szkołą (wychowawcą, dyrektorem, pedagogiem), aby dla wszystkich ta zmiana była korzystna, a dziecko wiedziało, że ma wśród dorosłych wsparcie.

 

     Każdemu rodzicowi zależy, by jego dziecko jak najszybciej zaaklimatyzowało się w szkole.

     By wśród rówieśników przedszkolak czuł się dobrze, to dorosły musi mu pokazać jak fajnie jest być z innymi, jak wartościowe jest pokonywanie niewygodnych uczuć (smutku, złości, lęku…), jak można osiągać sukcesy w grupie, zyskać nowych przyjaciół.

 

Co można zrobić, aby etap przyjścia do szkoły był dla dziecka łatwiejszy?

  

  • Dbać o zdrowie fizyczne dziecka, informować nauczyciela i wzajemnie rodziców o ewentualnym wpływie danych leków na jego funkcjonowanie; korygować wady fizyczne, pilnować prawidłowej wymowy.
  • Zanim dziecko przekroczy próg budynku szkolnego, podprowadzać je tam, mówić i pokazywać, że to będzie jego szkoła.
  • Dużo mówić o autorytecie dorosłych i nauczycieli, że będą to ważne osoby, które nauczą go nowej wiedzy i umiejętności.
  • Rozwijać logiczne myślenie, pobudzać do obserwacji, zapamiętywania i wysnuwania wniosków ze zjawisk występujących w świecie.
  • Dbać o prawidłowy rozwój ruchowy dziecka, co w dobie komputerów, ale i mody na sport jest niezwykle ważne.
  • Uczyć szanowania pomocy szkolnych, porządku w tornistrze, na ławce, w domu, w zabawkach.
  • Zapewnić dziecku odpowiednie miejsce i czas do nauki, pomoc w sprawdzaniu jego postępów.
  • Usprawniać jego samodzielność, przydzielać mu odpowiednie zadania do jego wieku, konsekwentnie uczyć dbania o siebie.
  • Wyrabiać umiejętność współżycia w grupie, mówić o dobrych stronach posiadania przyjaciół.
  • Być bardzo uważnym na to, co się z dzieckiem dzieje, rozmawiać z nim, pomagać rozwiązywać początkowe trudności; zawsze mieć kontakt z wychowawcą, rozmawiać z nim co jakiś czas o postępach dziecka, ale i trudnościach.
  • Należy co jakiś czas pojawiać się w szkole (odbierać z lekcji, ze świetlicy, z basenu), nie zostawiać dziecka samemu sobie, nawet wtedy kiedy jest bardzo samodzielne.
  • Dbać o czas zabawy i relaksu, aby postępy w nauce nie przysłaniały innych rzeczy w życiu dziecka i nie tylko były źródłem poczucia wartości.
  • Gdy pojawiają się trudności, należy korzystać z pomocy psychologów i pedagogów kompetentnych w tym zakresie.
  • Starać się nigdy nie straszyć dziecka szkołą, nie mówić: "szkoła to nie przelewki", „tam cię nauczą porządku” itp;
  • Postarać się zrobić z zakupów szkolnych święto, pozwolić dziecku wybrać sobie ubrania do szkoły, piórnik, tornister itp;
  • Sprawić, aby pierwszy dzień w szkole był miłym przeżyciem. Zapewnić, że w szkole będzie bardzo przyjemnie;
  • Zawsze chwalić za najmniejsze sukcesy;
  • Starać się rozwijać szkolne i pozaszkolne zainteresowania dziecka, co umocni go w wierze, że zawsze sobie poradzi;
  • Okazywać dziecku wiarę w jego możliwości i zdolności;
  • Nie wyolbrzymiać jego porażek szkolnych, pocieszać i zachęcać do dalszej pracy i nauki;
  • Poświęcać regularnie czas dziecku, kiedy przygotowuje się do szkoły, brać aktywnie udział w szkolnych wydarzeniach.